Tablica 1
Proporczyki formacji kawalerii noszone na kołnierzach ułanek wzoru 1917 roku oraz kurtkach innego typu w latach 1918-1921
l) Kształt proporczyka noszonego w 5 i 7 Pułkach Ułanów według proporcji zastosowanych w grudniu 1918 roku w 5 Pułku Ułanów - ówczesne barwy dla tego oddziału to wiśniowa - biała - szafirowa,
2) Kształt i proporcje proporczyka 6 Pułku Ułanów Jazdy Lwowskiej zatwierdzonego w marcu 1919 roku-barwy: niebieski z białą żyłką,
3) Pierwotny kształt proporczyka 11 Pułku Ułanów zatwierdzonego w marcu 1919 roku-barwy: biały z karmazynem,
4) Kształt oraz proporcje kolejnej wersji biało-karmazynowego proporczyka 11 Pułku Ułanów z lipca 1919 roku,
5) Nieprzepisowy proporczyk biały z karmazynową żyłką noszony w 11 Pułku Ułanów w 1919 roku. Taki sam fason (biały lub srebrny z amarantem) miały też proporczyki I Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego i 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich oraz 201 Ochotniczego Pułku Szwoleżerów, czyli antenata późniejszego 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich im. pik. Jana Kozietulskiego. Ponadto w 1919 i 1920 roku takich samych proporczyków używano też w 2 Pułku Ułanów Wielkopolskich - barwy: biały z czerwoną (być może, ;z w rzeczywistości z amarantową lub szkarłatną albo też pąsową?) żyłką,
6) Fason jednobarwnego, ciemnożółtego (w rzeczywistości o barwie starego złota zwanego kaisergelb) proporczyka noszonego w 8 Pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego co najmniej od lutego 1919 roku. Taki fason proporczyka przejściowo występował zaledwie w kilku formacjach kawalerii. Na stałe zachowano go jednak jedynie w 8 Pułku Ułanów.
7) Kształt proporczyka dwubarwnego noszonego choćby w 1 Pułku Ułanów Krechowieckich (amarantowo - biały).
8) Inny fason jednobarwnego, różowego (o odcieniu znanym z armii rosyjskiej i zwanym tam rose imperiale) proporczyka 13 Pułku Ułanów Wileńskich używanego w 1919 roku,
9) Kształt otoku białego z karmazynową (amarantową?) wypustką noszonego w 1919 oku na czapkach angielskich w ił Pułku Ułanów. Miał on stać się ponoć wtenczas pierwowzorem trzeciej wersji proporczyka kołnierzowego tego pułku.
Tablica 2
Proporczyki formacji kawalerii oraz artylerii konnej noszone na kołnierzach ułanek wzoru 1917 roku i kurtkach innego typu w latach 1918-1921 oraz na lancach
1) Fason proporczyka kołnierzowego amarantowo - białego z żyłką biało - amarantową zatwierdzonego w lutym 1919 roku dla 10 Pułku Ułanów,
2) Kształt żółtego proporczyka z białym paskiem zatwierdzonego w końcu sierpniu 1919 roku dla ówczesnego 14 Pułku Ułanów,
3) Fason proporczyków dwubarwnych noszonych w 1 i 3 Pułku Ułanów Wielkopolskich oraz w 4 Pułku Ułanów Nadwiślańskich Wojsk Wielkopolskich w 1919 roku-barwy: górne połowy białe, dolne (odpowiednio) czerwona (być może, iż w rzeczywistości była ona szkarłatna lub karmazynowa albo też pąsowa?), żółta i niebieska (chabrowa?),
4) Kształt ciemnoczerwonego proporczyka z białą (u oficerów często ze srebrną) żyłką przepisanego w 1919 roku dla kawalerzystów Wojsk Wielkopolskich bez przydziału pułkowego,
5) Amarantowy proporczyk kołnierzowy z białą obwódką noszony w połowie 1919 roku w Szwadronie Szwoleżerów 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego. Na lancach barwy te ułożone były odmiennie,
6) Fason czarno - amarantowego proporczyka zatwierdzonego na początku 1919 roku dla wszystkich formacji artylerii konnej,
7) Kształt i sposób wykonania proporczyka na lance 6 Pułku Ułanów Jazdy Lwowskiej według proporcji zaproponowanych w lutym 1919 roku - barwy: niebieska z białą żyłką.
Tablica 3
Proporczyki i patki kołnierzowe niektórych ochotniczych formacji jazdy formowanych latem 1920 roku
1) Biało - amarantowa patka kołnierzowa noszona na kurtkach przez żołnierzy służących w Jeździe Rycerstwa Polskiego,
2) Proporczyk biało - amarantowy noszony na kołnierzach płaszczy i furażerkach w Jeździe Rycerstwa Polskiego,
3) Proporczyk biały z amarantową obwódką noszony na lancach i furażerkach w 214 Ochotniczym Pułku Ułanów,
4) Amarantowa patka na kołnierz kurtki z białym proporczykiem noszona w 214 Ochotniczym Pułku Ułanów,
5) Jeden z typów proporczyka kołnierzowego noszonego w 1 Wołyńskim Pułku Jazdy Ochotniczej, który następnie stal się jednym z antenatów 19 Pułku Ułanów Wołyńskich barwa: granatowa,
6) Kształt granatowego proporczyka z barwnym trójkątem, jakie nosiła część formacji Ochotniczej Brygady Jazdy mjr. Feliksa Jaworskiego. W 2 Lubelskim Pułku Jazdy Ochotniczej trójkąt był biały, a w 3 Siedleckim Pułku Jazdy Ochotniczej żółty,
7) Ciemnożółty proporczyk z białym trójkątem w narożniku noszony w 108 Zapasowym Pułku Ułanów,
8) Ciemnożółty proporczyk noszony w efemerycznym 208 Ochotniczym Pułku Ułanów
Tablica 4
Krój proporczyków wzoru 1920 roku oraz sposób noszenia na nich oznak Oficerskiej Szkoły Jazdy (potem Kawalerii) - lata 1920 - 1928
1) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku - jednobarwnego z barwną żyłką- na przykład dla 1. 2 i 3 Pułków Szwoleżerów,
2) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku- dwubarwnego- na przykład amarantowo-białego dla 1 Pułku Ułanów Krechowieckich,
3) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku- dwubarwnego- na przykład biało- granatowego dla 2 Pułku Ułanów Grochowskich im. gen. Dwernickiego,
4) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku- dzielonego na barwne trójkąty (trójbarwnego lub dwubarwnego)-na przykład dla 5 i 7 Pułków Ułanów,
5) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku - jednobarwnego z barwną żyłką- na przykład dla 6, ił, 13 i 14 Pułków Ułanów,
6) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku-jednobarwnego-dla 8 Pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego,
7) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku - dwubarwnego z dwubarwną żyłką na przykład dla 9, 10 i 27 Pułków Ułanów.
8) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku - dwubarwnego z barwną żyłką - na przykład dla 12. 17, 18, 23 i 25 Pułków Ułanów oraz dla 1, 2. 3. 4 i 5 Pułków Strzelców Konnych,
9) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku - jednobarwnego z dwubarwną żyłką - na przykład dla 20 i 21 Pułków Ułanów,
10) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku - dwubarwnego dzielonego na trójkąty Ľprzykład biały z amarantowym trójkątem dla 22 Pułku Ułanów Podkarpackich,
l1) Przepisowy krój i proporcje proporczyka wzoru 1920 roku - dwubarwnego z barwną żyłką - na przykład dla 16 i 26 Pułków Ułanów,
12) Kołnierz kurtki wzoru 1919 roku z wężykami oficerskimi i proporczykami oraz oznaką szkół aplikacyjnych noszoną niekiedy przez oficerów (wykładowców i instruktorów) Oficerskiej Szkoły Jazdy- do 1928 roku
13) Kołnierz kurtki wzoru 1919 roku z wężykami typu dla szeregowych i proporczykami oraz oznaką szkół aplikacyjnych noszoną przez kadetów (?) Oficerskiej Szkoły Jazdy - do 1928 roku,
14) Oznaka szkół aplikacyjnych według wzoru zatwierdzonego w listopadzie 1919 roku noszona na proporczykach kołnierzowych w Oficerskiej Szkole Jazdy- do 1928 roku.
Tablica 5
Ewolucja kształtu i wielkości proporczyków kawalerii, artylerii konnej i taborów noszonych na kurtkach oficerskich wzoru 1927 roku w końcu lat 20-tych i w latach 30-tych
1) Nieprzepisowo ścięty proporczyk o szerokości zbliżonej do wprowadzonej w 1920
2) Przepisowy kształt proporczyka z początku lat 30-tych - według błękitnego proporczyka wprowadzonego w październiku 1930 roku w taborach,
3) Przepisowy kształt proporczyka dla taborów wprowadzonego po zmianie barw (błękitny z paskiem amarantowym) we wrześniu 1932 roku. Proporczyk takiego samego kształtu oraz wymiarów jeszcze w czerwcu 1936 r. zatwierdzono także dla 13 Pułku Ułanów Wileńskich,
4) Przepisowy kształt proporczyka dla żołnierzy plutonów (oddziałów) łączności wielkich jednostek kawalerii (czarno- chabrowy) wprowadzonego w czerwcu 1936 roku,
5) Nieprzepisowy kształt zmniejszonego proporczyka noszonego na kurtce oficerskiej wzoru 1927 roku w latach 30-tych,
6) Typ zmniejszonego proporczyka, jaki około połowy lat 30-tych pojawił się na kurtkach mundurowych wzoru 1927 roku noszonych przez oficerów i chorążych oraz na prywatnych, pozasłużbowych kurtkach wzoru 1919 roku podoficerów zawodowych. Następnie stal się on pierwowzorem proporczyków noszonych w końcu lat 30-tych na kołnierzach kurtek i płaszczy wzoru 1936 roku,
7) Przepisowy kształt i proporcje proporczyka, jaki w marcu 1938 roku zatwierdzono dla żołnierzy Dywizjonu Przeciwpancernego 10 Brygady Kawalerii- szkarłatno- pomarańczowy z czarnym trójkątem,
8) Przepisowy kształt i proporcje proporczyka zatwierdzonego w kwietniu 1939 roku dla Dywizjonu Rozpoznawczego 10 Brygady Kawalerii (amarantowo - pomarańczowego z zielonym paskiem).
Tablica 6
Przepisowy kształt kołnierzy i wężyków wzoru 1936 roku oraz sposób nakładania proporczyków kawalerii, artylerii konnej i taborów na kurtkach wzoru 1936 roku
1) Kołnierz kurtki z wężykiem typu oficerskiego (dla oficerów i chorążych) haftowanym oksydowanym na stare srebro bajorkiem oraz z nałożonym proporczykiem,
2) Kołnierz kurtki z wężykiem podoficerskim haftowanym oksydowanym na stare srebro bajorkiem oraz z nałożonym proporczykiem,
3) Kołnierz kurtki z wężykiem typu dla szeregowców wykonanym z galonu tkanego z nici z białego metalu i oksydowanych na stare srebro z nałożonym proporczykiem.